Akkın, A. (2019). Öğretmenlerin bireyselleştirilmiş eğitim programlarının geliştirilmesi, uygulanması ve değerlendirilmesinde yaşadığı güçlüklerin belirlenmesi ve çözüm önerileri [Master’s thesis, Burdur Mehmet Akif Ersoy University].

Alan, Ş. (2019). Özel eğitim okullarında geliştirilmiş olan bireyselleştirilmiş eğitim programlarının (BEP) kalitelerinin incelenmesi [Master’s thesis, Anadolu University].

Avcıoğlu, H. (2011). Zihin engelliler sınıf öğretmenlerinin bireyselleştirilmiş eğitim programı (BEP) hazırlamaya ilişkin görüşleri [Mental handicapped class teachers’ thoughts on preparing IEP (Individualized education program)]. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 12(1), 39–56. https://doi.org/10.1501/Ozlegt_0000000156

Avcıoğlu, H. (2015). A’dan Z’ye BEP: Bireyselleştirilmiş eğitim programlarının geliştirilmesi [IEP from A to Z: Developing individualized education programs]. Vize Yayıncılık.

Ayanoğlu, Ç., & Gür-Erdoğan, D. (2019). School administrators’ opinions on preparation/implementation of individualized education plan (IEP) for students with special needs. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 20(4), 699–706. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.531039

Bendak, L. (2011). The role of individual educational plans in helping cycle one students with dyslexia to become better readers. Middle East Journal of Family Medicine, 9(9), 42–47.

Boavida, T., Aguiar, C., McWilliam, R. A., & Pimentel, J. S. (2010). Quality of individualized education program goals of preschoolers with disabilities. Infants & Young Children, 23(3), 233–243. https://doi.org/10.1097/IYC.0b013e3181e45925

Bogdan, R. C., & Biklen, S. K. (2003). Qualitative research for education: An introduction to theories and methods (4th ed.). Pearson.

Catone, W. V., & Brady, S. A. (2005). The inadequacy of individual educational program (IEP) goals for high school students with word-level reading difficulties. Annals of Dyslexia, 55, 53–78. https://doi.org/10.1007/s11881-005-0004-9

Christle, C. A., & Yell, M. L. (2010). Individualized education programs: Legal requirements and research findings. Exceptionality, 18(3), 109–123. https://doi.org/10.1080/09362835.2010.491740

Council of Higher Education. (2022). Özel eğitim öğretmenliği lisans programı [Special education teacher education undergraduate program]. https://egitim.yok.gov.tr/documentFiles/17593279221.Özel%20Eğitim%20Öğretmenliği%20Lisans%20Programı.pdf

Creswell, J. W. (2012). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research (4th ed.). Pearson.

Çıkılı, Y., Gönen, A., Aslan Bağcı, Ö. A., & Kaynar, H. (2020). Özel eğitim alanında görev yapan öğretmenlerin bireyselleştirilmiş eğitim programı (BEP) hazırlama konusunda yaşadıkları güçlükler [The difficulties of teachers working in the field of special education in preparing individualized education program (IEP)]. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 15(1), 5121–5148. https://doi.org/10.26466/opus.659506

Çimen Öztürk, C., & Eratay, E. (2010). Eğitim uygulama okuluna devam eden zihin engelli öğrencilerin öğretmenlerinin bireyselleştirilmiş eğitim programı hakkında görüşlerinin belirlenmesi [Determining opinions of teachers of students with mental retardation attending an education application school on the individualized education program]. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Dergisi, 10(2), 145–159. https://izlik.org/JA96DE73ZW

Çuhadar, Y. (2006). İlköğretim okulu 1–5. sınıflarda kaynaştırma eğitimine tabi olan öğrenciler için bireyselleştirilmiş eğitim programlarının hazırlanması, uygulanması, izlenmesi ve değerlendirilmesi ile ilgili olarak sınıf öğretmenleri ve yöneticilerin görüşlerinin belirlenmesi [Master’s thesis, Zonguldak Karaelmas University].

Decree Law No. 573 on Special Education. (1997). Özel eğitim hakkında kanun hükmünde kararname [Decree law on special education]. https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/4.5.573.pdf

Ergül, C., Baydık, B., & Demir, Ş. (2013). Özel eğitim öğretmen adaylarının ve öğretmenlerinin zihin engelliler öğretmenliği lisans programı yeterliklerine ilişkin görüşleri [Opinions of in-service and pre-service special education teachers on the competencies of the undergraduate special education programs]. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(1), 499–522.

Ersoy, A. F., Sancar, E., & Şener, M. (2021). Bireyselleştirilmiş eğitim programı hakkında öğretmen görüşlerinin okul sosyal hizmeti perspektifinden değerlendirilmesi [Evaluation of teachers’ opinions on the individualized education program (IEP) from the school social work perspective]. International Journal of Social Sciences and Education Research, 7(4), 337–352. https://doi.org/10.24289/ijsser.942244

Evyapan, G. (2020). Okul öncesi öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimine ilişkin öz-yeterlilik algı düzeyleri ve bireyselleştirilmiş eğitim programı hakkındaki görüşleri [Master’s thesis, Balıkesir University].

Greenwood, C. R. (2001). Introduction to the topical issue: Bridging the gap between research and practice in special education: Issues and implications for teacher preparation. Teacher Education and Special Education, 24(4), 273–275. https://doi.org/10.1177/088840640102400402

İdin, Ş. (2016). Individualized education programs in teacher practices. SDU International Journal of Educational Studies, 3(1), 1–7. https://doi.org/10.33710/sduijes.329632

İlik, Ş. Ş. (2015). Bireyselleştirilmiş eğitim programı eğitiminin, kaynaştırma öğretmenlerinin BEP yeterliliklerine etkisi [Doctoral dissertation, Necmettin Erbakan University].

Kargın, T. (2007). Eğitsel değerlendirme ve bireyselleştirilmiş eğitim programı hazırlama süreci [Educational assessment and the process of preparing individualized education programs]. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 8(1), 1–15.

Koca, K. (2022). İlköğretim öğretmenlerinin bireyselleştirilmiş eğitim programı hazırlama yeterlilikleri ve uygulama sürecine ilişkin görüşlerinin incelenmesi [Master’s thesis, Nevşehir Hacı Bektaş Veli University].

Kol, Ç. (2016). Kaynaştırma ortamında bulunan işitme kayıplı öğrenci için bireyselleştirilmiş eğitim programı geliştirme sürecinin incelenmesi: Bir eylem araştırması [Master’s thesis, Anadolu University].

Kreutzer, R. C. (2004). Teachers’ perceptions of the usefulness of individual education plans (IEP) [Doctoral dissertation, Florida International University].

Kuru Habiboğlu, N. (2018). İlkokullarda çalışan sınıf öğretmenlerinin ve rehber öğretmenlerin bireyselleştirilmiş eğitim programı geliştirme birimine ilişkin görüşleri [Master’s thesis, Abant İzzet Baysal University].

Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage.

Marshall, C., & Rossman, G. B. (2014). Designing qualitative research (6th ed.). Sage.

Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook (2nd ed.). Sage.

Ministry of National Education. (2018). Özel eğitim hizmetleri yönetmeliği [Special education services regulation]. https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=24736&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5

Orhan, S., & Genç, K. G. (2016). Engellilere yönelik ülkemizdeki özel eğitim hizmet uygulamaları ve örnek ülke karşılaştırması [Implementations of special education services for disabled in Turkey and a comparison]. Journal of Social Policy Studies, 35(2), 115–146. https://doi.org/10.21560/spcd.35323

Ozan Leymun, Ş., Odabaşı, F., & Kabakçı Yurdakul, İ. (2017). Eğitim ortamlarında durum çalışmasının önemi [The importance of case study research in educational settings]. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 5(3), 367–385. https://izlik.org/JA85TR78AC

Özan, S., & Sarıca, A. D. (2021). Bireyselleştirilmiş eğitim programı: Sınıf ve rehberlik öğretmenlerinin deneyimleri [The individualized education plan: The experiences of general educators and school counselors]. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 22(1), 147–174. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.664973

Patton, M. Q. (1987). How to use qualitative methods in evaluation. Sage.

Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri [Qualitative research and evaluation methods] (M. Bütün & S. B. Demir, Eds. & Trans.). Pegem Akademi. (Original work published 2002)

Pektaş, H. (2008). Özel eğitim programlarından ve farklı programlardan mezun öğretmenlerin bireyselleştirilmiş eğitim programı kullanma durumlarının saptanması [Master’s thesis, Gazi University].

Prime Ministry Administration for Persons with Disabilities. (2008). Özürlüler kanunu ve ilgili mevzuat [Disability law and related legislation] (3rd ed., Publication No. 43). https://rameworld.com/upload/files/ozurluler-kanunu-ve-ilgili-mevzuat_2018-07-05_15-39-15.pdf

Rakap, S. (2015). Quality of individualised education programme goals and objectives for preschool children with disabilities. European Journal of Special Needs Education, 30(2), 173–186. https://doi.org/10.1080/08856257.2014.986909

Ruble, L. A., McGrew, J., Dalrymple, N., & Jung, L. A. (2010). Examining the quality of IEPs for young children with autism. Journal of Autism and Developmental Disorders, 40(12), 1459–1470. https://doi.org/10.1007/s10803-010-1003-1

Stake, R. E. (2006). Multiple case study analysis. Guilford Press.

Şengün, H. (2022). İlkokullarda uygulanan bireyselleştirilmiş eğitim programına ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi [Master’s thesis, Kırıkkale University].

Tekin-Ersan, D., & Ata, S. (2016). Okul öncesi öğretmenlerinin bireyselleştirilmiş eğitim programı hazırlanmasına ilişkin görüşleri [Preschool teachers’ opinions/views on developing the individualized education program]. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 162–177. https://doi.org/10.24315/trkefd.366706

World Health Organization. (2022). Global report on health equity for persons with disabilities. https://www.who.int/publications/i/item/9789240063600

Yıkmış, A., & Bahar, M. (2002). Kaynaştırma sınıflarında çalışan öğretmenlerin kaynaştırma becerilerini gerçekleştirme durumlarının saptanması [Determining the extent to which teachers working in inclusive classrooms perform inclusion skills]. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(3), 85–95. https://izlik.org/JA59GW72UZ

Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri [Qualitative research methods in the social sciences]. Seçkin.

Yılmaz, E., & Batu, E. S. (2016). Farklı branştan ilkokul öğretmenlerinin bireyselleştirilmiş eğitim programı, yasal düzenlemeler ve kaynaştırma uygulamaları hakkındaki görüşleri [Views of primary school teachers from different fields on individualized education programs, legal regulations and inclusion practices]. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 17(3), 247–268. https://doi.org/10.21565/ozelegitimdergisi.267316

Yin, R. K. (2014). Case study research: Design and methods (5th ed.). Sage.